W związku z wystosowaniem do Komisji Weneckiej przez Ministra Sprawiedliwości pisma z dnia 10 lipca 2024 r. (znak: DLPK.5000.5.2024) sprowadzającego się do postulatu wydania opinii, w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytania:

• czy uchwały Krajowej Rady Sądownictwa dotyczące powołania sędziów mogą zostać unieważnione ex tunc, co oznaczałoby, że powołany nigdy nie został legalnie mianowany?
• czy zgodne z zasadą praworządności byłoby wymaganie od sędziów i innych profesjonalistów prawnych powrotu na swoje poprzednie stanowiska po unieważnieniu takich uchwał?
• czy takie osoby mają prawo do dochodzenia swoich praw na drodze sądowej?
• czy umożliwienie tym osobom udziału w nowych procesach wyboru sędziów, poddanych kontroli sądowej, wystarcza do zapewnienia ich prawa do sprawiedliwego procesu?
• 5. czy system delegowania sędziów do sądów, w których pełnili funkcje przed wejściem w życie ustawy, do czasu zakończenia ich zaległych spraw, przez okres dwóch lat, jest zgodny z zasadami praworządności i bezpieczeństwa prawnego w celu utrzymania efektywności sądownictwa podczas okresu ponownej oceny?
• czy zgodne z zasadami bezpieczeństwa prawnego i praworządności jest umożliwienie stronom, które kwestionowały bezstronność lub niezależność sędziego, na podstawie jego powołania przez obecną Radę, zaskarżenia orzeczeń wydanych przez tych sędziów?

odnieśliśmy się do przedstawionych w piśmie pytań. Wskazujemy, że koncepcja nieważności (nieistnienia lub bezskuteczności) powołań sędziów w żadnym wypadku nie może być podstawą projektów przywracających zgodność polskiego ustawodawstwa z Konstytucją RP, prawem UE oraz Europejską Konwencją Praw Człowieka.

Z pełną treścią naszego stanowiska zapoznacie się tutaj w języku polskim, zaś tu w języku angielskim.